Fundament

Znowu budzik nie zaspał, ale ja zgubiłem rytm,

Kolejny wielki sukces zamienił się w dym.

Gdy inni biorą złoto, ja zbieram tylko kurz,

Na mojej mapie szczęścia znów brakuje dróg.

To nie jest jeden dzień, to cała seria zdarzeń,

Jakby ktoś z góry skreślał listę moich marzeń.

Stoję na środku skrzyżowania, gdzie zgasły wszystkie światła,

Moja codzienność nigdy nie była zbyt łatwa.

​(Refren)

I choćby pech trzymał mnie za gardło co noc,

Ja wciąż czuję w sercu tę ukrytą moc.

Bo mam ich obok – mój bastion, mój bezpieczny port,

Ludzi, co zawsze wybaczą każdy błąd.

Wiem, że nie upadnę, mam kogo za rękę brać,

Dzięki nim mogę w największej ulewie trwać.

Nie wyjdzie dziś? Trudno. Spróbuję raz jeszcze,

Bo wierzę w słońce, choć teraz czuję dreszcze.

​(Zwrotka 2)

Mówią, że los jest ślepy, ja myślę, że mnie zna,

Zawsze tam, gdzie dołek, on mi szansę da.

Ale kiedy upadam i czuję zimny grunt,

W mojej głowie nie rodzi się żaden bunt.

Bo słyszę głosy bliskich: „Dasz radę, to tylko kurz”,

Rodzice, przyjaciele – mówią: „Nie martw się już”.

Mam plecy osłonięte przez armię dobrych dusz,

Z nimi przejdę przez ogień i przez ostrza noży, tuż.

​(Bridge)

To nie jest piosenka o tym, że przegrałem bieg,

To hymn o tym, że mam najsilniejszy brzeg.

Jutro wstanę wcześniej, spojrzę prosto w twarz losowi,

Bo nikt, kto kocha, nigdy się nie podda połowie.

​(Refren)

I choćby pech trzymał mnie za gardło co noc...

​(Outro)

Będzie dobrze. Już to widzę na horyzoncie.

Z taką ekipą... zawsze będę na froncie.

Pech mnie nie złamie.

Mam Was.