[Intro – Flamenco Gitar / Ambient Pad]
Karanlık iner… tel titrer…
Ruhumun pasını gitar söker…
---
[Verse 1 – Dark Trap / Rap]
Kan bağı dediler… ama bağı çözülmüş bir düğüm gibi kaldılar.
Evimin kapısından giren her gölge kardeşimdi bir zamanlar,
Şimdi yabancı nefesler kadar soğuklar…
Ne bir selam, ne bir bakış — içimden geçip gidiyorlar.
Sanki ben yokmuşum gibi duruyor bu dünya.
Saygı bir yük, sevgi bir lüksmüş onlara.
Ben anlatmaya çalıştıkça duvarlar konuşuyor,
Onlar susuyor… en çok da o suskunluk vuruyor.
---
[Pre-Chorus – Deep Female Vocal / Slow Metal]
Kalbim ince bir dal,
Rüzgârları hep onlar.
Kırılınca suç bende,
Susunca “abartma” derler…
---
[Chorus – Female + Male / Alternative Rock + Dark Trap]
Bir ev dolusu insan var ama kimse yok gibi
Herkes adım adım uzaklaştı, ben gölgemde büyüdüm bilin.
Kedimse ateşler içinde — Corona mı, gençlik mi bilmem…
Kardeşlerim sağ, ama en sevdiklerim şu an ölümle yarışıyorlar içimde.
---
[Verse 2 – Rap + Metal Growl / Dark Trap + Slow Metal]
Benim için aile; omza yaslanan bir soluktu eskiden,
Şimdi soluduğum her nefes yorgun, her dakika eksilen.
Kedimin gözlerinde ateş yanıyor — o bile konuşuyor benimle,
“Gitme” der gibi bakıyor, o bakış bile bir çok insandan daha değerli.
Doktorların sesi bile çiviler gibi battı kulağıma,
“Belirsiz” kelimesi, kalbimde kırık bir cam parçası hâlâ.
Ben kedimin başında nöbet tutarken,
Kardeşlerim hayatlarına kaldığı yerden devamda…
---
[Bridge – Deep Female Vocal / Slow Ambient Metal]
Ben aslında çok şey istemedim…
Biraz sevgi, biraz omuz…
Ya da ateşi olan kedimin
Parmaklarıma sarılan kokusu…
---
[Final Chorus – Female + Male / Alternative Rock + Dark Trap]
Bir ev dolusu insan var ama kimse bana değil…
Kırıldım, sustum, büyüdüm — hepsini tek başıma bildim.
Kedim ateşlerde yanarken ben dua etmeyi bilmem ama,
Onun nefesi kalsın yeter…
Sevgi dediğin kanla değil, sadakatle ölçülür anla!
KaRaBiNa
