**Gedicht over Innerlijke Kracht**
In de schoot van een moeder, zacht en warm,
Een magische portal, haar liefde een charm.
Met onbeantwoorde vragen, zo diep en wijd,
Aankomend op aarde, vol vreugde en strijd.
Een wereld zo overweldigend, mensen om me heen,
Opvoeding streng en onduidelijk, soms pijn en alleen.
Vragen als sterren, twinkeling in de nacht,
Wat is mijn bedoeling, wat geeft mij kracht?
Samen de aarde verwennen, met plannen en dromen,
Planten en bloeien, met liefde verloren.
Ideeën en oplossingen, een toekomst zo fijn,
Maar voel ik me anders, ben ik dat, of is het schijn?
Familiebanden, sommigen onbekend,
In deze drukte, hoe voelt het, wie kent?
Altijd bezig met leven, het werk dat ons roept,
Maar ik zou ze willen zien, de familie die groet.
Groeien en leren, geprogrammeerd in de tijd,
Met vrienden en zorgen, in deze grote strijd.
Een diploma als bewijs, van goed genoeg zijn,
De wereld in stappen, met de hoop op een schijn.
Maar pensioen komt snel, met een rollator bij de deur,
In een duale wereld, zo vol van gezeur.
Eenzaamheid en angst, de schurken zijn daar,
Terwijl velen hunkeren naar liefde, naar waar.
Waarom moeten moeders betalen, voor water en brood?
De lasten zo zwaar, de wereld zo koud.
Sommigen slagen, anderen blijven achter,
De strijd om te overleven, de toekomst zo zwak.
Toch zijn er goede zielen, met frequenties zo fijn,
Die strijden voor balans, voor het welzijn van ons allen.
Moeder aarde, ik voel je verdriet, je pijn,
Laten we samen dromen, in een wereld die kan zijn.
Gwenzo 
