Zaadje

Zaadje

Hoop is een zaadje, geplant in het hart,

Dat groeit in de duisternis, een sprankje voor de start.

In de schaduw van de nacht, waar sterren zachtjes stralen,

Flonkerend licht van dromen, die ons verlangen verhalen.

Dromen zijn de vleugels die ons de lucht in tillen,

Ze fluisteren van mogelijkheden, van wat we kunnen willen.

In de ruimte van de geest, waar fantasie regeert,

Vormen we ons leven, met elk verlangen dat we eren.

Als de dageraad aanbreekt, en de zon ons weer begroet,

Draagt de wereld onze dromen, in de kleuren van de zoet.

We bouwen kastelen in de lucht, met fundamenten van geloof,

In elke stap die we zetten, groeit de kracht van onze hoop.

Soms zijn de wegen krom, en de weg lijkt verloren,

Maar in de schaduw van de strijd, worden nieuwe dromen geboren.

De kracht van ons verlangen, als een vuur dat nooit dooft,

Geeft ons de moed om te vechten, voor wat ons hart beloofd.

Dus laten we onze dromen omarmen, als sterren aan de hemel,

Met hoop als onze gids, in het leven dat we willen.

Samen kunnen we stijgen, als een feniks uit de as,

In de ruimte van ons zijn, is er altijd een nieuwe kans.

Hoop en dromen, een onbreekbare band,

Verweven in ons wezen, als een eeuwige stand.

Laten we ze koesteren, als een kostbaar geschenk,

Want in de kracht van onze dromen, ligt de toekomst die ons denkt.