(Couplet 1)
De muren in de kamer beginnen zachtjes te vervagen
Ik stel mezelf de vragen die ik al jaren met me meedraag
En plotseling is daar die vorm, een helix van kristal en licht
Geen kille biologie, maar een levend, stralend aangezicht
Dubbele spiralen die door de diepe tijd heen kolken en draaien
Zaden van oude wijsheid die we in de kosmos blijven zaaien
Ik raak het aan met mijn geest en voel de trilling in mijn eigen hand
Als een lang vergeten taal uit een ver en mysterieus moederland.
(Pre-Chorus)
Het is geen droom, het is de bron die hier voor me openbreekt
De taal die zonder woorden met mijn diepste wezen spreekt.
(Refrein)
Het is de blauwdruk, de gouden stroom in de diepe kern
Verbonden met het kleinste, verbonden met de verste ster
Van de allereerste cel tot de allerlaatste ademteug
Een eindeloze spiegel, een tijdloze geheugensteun
We zijn de strengen, we zijn het licht, we zijn het hele veld
Het verhaal dat in ons DNA aan de kosmos wordt verteld.
(Couplet 2)
Op een eiland in de verte wast een aap zijn vrucht in de vloed
Een simpel gebaar, maar het stroomt direct door het bloed
Mijlenver verderop, over de oceaan en het brandende zand
Begint de rest hetzelfde, zonder een helpende hand
Het is de kritieke massa, de vonk die overslaat in de lucht
Geen fysiek contact nodig, alleen informatie in een zucht
Als de honderdste de grens verlegt, gaat de hele wereld mee
Eén enkele druppel verandert de koers van de hele zee.
(Couplet 3)
En toen sprak ik woorden uit, zonder dat ik wist waarom of hoe
Ik keek naar de horizon en ik gaf aan die vreemde ingeving toe
Een flits van de toekomst, de tijd draaide zich plotseling om
Ik zag het al gebeuren, de uitkomst, ik was niet langer stom
Een blauwdruk in de leegte, als een scherpe spiegel in het glas
Ik vertelde wat er zou komen, lang voordat het er werkelijk was
Geen logica, geen bewijs, alleen een weten zonder enige grond
De waarheid lag daar al klaar, nog voor ik mijn lippen verbond.
(Bridge – Opbouwend naar climax)
Je hoeft het niet te zien om te weten dat het er altijd is
Geen afstand, geen tijd, geen enkele vorm van gemis
Wat ik voorspelde in die roes, werd de werkelijkheid in het licht
De onzichtbare lijnen kregen eindelijk een gezicht
Honderd apen, één gedachte, één gigantisch plan
Vertel me nu oprecht, waar begint de wereld en waar houd ik op dan?
(Refrein)
Het is de blauwdruk, de gouden stroom in de diepe kern
Verbonden met het kleinste, verbonden met de verste ster
Van de allereerste cel tot de allerlaatste ademteug
Een eindeloze spiegel, een tijdloze geheugensteun.
(Outro)
De helix draait maar door...
De eilanden zijn één...
Ik wist het al... ik wist het toen al...
Niemand is alleen.
(De honderdste aap... de cirkel is rond...)
Hillywood Records
TheBigB
