NAKARAT
Yana yana alıştım sensizliğe ama…
Bakmıştım sana o zamanlar, inanmıştım aramıza kimse giremez sanırdım ama…
Yandı içim hep aynı yaraya,
Sen gidince düştüm karanlığa, içimde yankın hala “ama…”
---
VERSE 1
Güzeldi seni sevmek, zor geldi bana sevilmek,
Seçildim mi, yoksa sadece denk mi geldik bilmek
İstedim ama o gözlerinde kayboldum hep,
Bana kızdın, gözünden yaş düşmesin diye sustum hep.
Malzemeden çalıp duvar ördün aramıza,
Benle olmayı unutsun diye savaş açtın havanıza.
Biz iki düşman misali çarpıştık zamana,
Dönmez ki geri, bu hayat bakıyor meydan okur havana.
Dur gitme, dedim son kelimelerdi sana,
Artık istesen bile dönemem aynı masala.
Kalbim kırık, veremem sevgimi baştan sana,
Kapanmıyor içimde bıraktığın o kara yara.
---
NAKARAT
Yana yana alıştım sensizliğe ama…
Bakmıştım sana o zamanlar, inanmıştım aramıza kimse giremez sanırdım ama…
---
VERSE 2
Güzel güzel bakmasaydın böyle, keşke…
Benim için “keşke” oldun artık, dönemezsin geçmişe.
O gözlerinde kaybolmak hediyeydi kalbime,
Aldırmadım değişen tavırlarına, pembe yalan diline.
“Abartıcak ne var?” dedim, sen onu bile abarttın,
Değer miydi bunca çabaya? Valla sen bile yanılttın.
Yine olsa yine çabalardım ama bittim artık,
Tek istediğim bir şey var: Çık aklımdan, biraz insaf artık.
Benle uğraşma, bırak bırak artık izimi,
Sen geçtin kalbimden ama içimde bıraktın sızı mı?
Hüzün çöktü üzerime, kapattım tüm kapılarımı,
Seninle savaşmaktan yoruldum, al hayatını.
---
NAKARAT (Final)
Yana yana alıştım sensizliğe ama…
Bakmıştım sana o zamanlar, inanmıştım aramıza kimse giremez sanırdım amaaa…