[ Verse]
Gittiğin o yolun sonu yok, geri dönmeye de yerin
Artık bende bir sızı değil, sadece bir boşluksun derin.
Gözümde küçüldükçe küçüldün, bitti o dev aynası
Seninle kapandı hayatımın o en karanlık sayfası.
Beni yıkmaya gücün yetmez, rüzgârın anca toz kaldırır
Suskunluğum bir cevaptır, her kelimen nefret saldırır.
Bir zamanlar can dediğim, şimdi yabancı bir yüz
Kışım bitti çoktan benim, sana kalsın o soğuk güz.
[Nakarat]
Varlığın ne kattı ki, yokluğun beni eksiltsin?
İster savrul, ister dur, sen bende sadece bir esintisin.
Sitem etmem, söz söylemem, bu sessizliğim sana yeter
Kendi yangınında kavrul, bu gidiş ölümden de beter.
Çizdim sınır hattımı, bir daha geçemezsin o sınırı
Ben kendi ellerimle kırdım, boynumdaki o ağır zinciri.
[2. Verse]
Topladım senden kalanları, kapının önüne fırlattım
Zaten bu yalan masalı, ben kafamda çoktan atlattım.
Hangi yüze bakarsan bak, göreceğin tek şey hüsran
Benim lügatimde yok artık, senin olduğun o lisan.
Dik yürüyorum sokaklarda, gölgem bile senden ağır
Feryat etsen neye yarar, kulaklarım sesine sağır.
Güneş doğdu üzerime, karanlığın hükmü kalmadı
Bu yürek sen gittin diye, bir gün bile yas tutmadı.
[Nakarat]
Varlığın ne kattı ki, yokluğun beni eksiltsin?
İster savrul, ister dur, sen bende sadece bir esintisin.
Sitem etmem, söz söylemem, bu sessizliğim sana yeter
Kendi yangınında kavrul, bu gidiş ölümden de beter.
Çizdim sınır hattımı, bir daha geçemezsin o sınırı
Ben kendi ellerimle kırdım, boynumdaki o ağır zinciri.
[Nakarat (Tekrar)]
Varlığın ne kattı ki, yokluğun beni eksiltsin?
İster savrul, ister dur, sen bende sadece bir esintisin.
Sitem etmem, söz söylemem, bu sessizliğim sana yeter
Kendi yangınında kavrul, bu gidiş ölümden de beter.
Çizdim sınır hattımı, bir daha geçemezsin o sınırı
Ben kendi ellerimle kırdım, boynumdaki o ağır zinciri.
KaRaBiNa
