Zbyt wiele

Zwrotka 1:

W oczach mam ogień, lecz serce już chłodne,

Zbyt wiele widziałem, by wierzyć w to, co modne.

Nie szukam fejmu, nie lecę na blichtr,

Wolę ciszę w duszy niż błysk fleszy i zysk.

Na rewirze dym, na klatce cisza jak w grobie,

Tu brat bratowi – czasem wilkiem, czasem Bogiem.

Za dzieciaka marzyłem, że polecę jak ptak,

Dziś znam cenę skrzydeł, co spadają na bruk, brat.

W plecaku historie, których nie spiszą w książkach,

W głowie dylemat – anioł z diabłem na ramionach.

Znam tych, co mieli wszystko – dziś nie mają nic,

Bo pycha to dealer, co sprzedaje pusty zysk.

---

Refren:

Idę sam, ale z cieniem przeszłości,

Niosę krzyż – to nie kwestia godności.

Nie każdy upadek jest końcem drogi,

Bo po nocy przychodzi dzień, choćbyś stał na progu.

---

Zwrotka 2:

Blizny mam w głowie, nie na skórze,

Za prawdę – nie raz stałem sam na murze.

Kumple znikali jak liście na jesień,

Zostali ci, co nie bali się ciszy i presji.

Znam smak porażki, nie boję się bólu,

Bo każda rana to lekcja – nie powód do żalu.

Nie chcę litości, nie proszę o szansę,

Bo jak nie dał mi jej świat, to sam ją wyrwę z gardła, bracie.

Wielu gada o Bogu, ale żyje na pokaz,

A ja czuję Go wtedy, gdy milczę, a nie w kościołach.

Zamykam oczy, widzę dzieciństwo w blasku,

I matkę, co modli się o mnie w każdym płaczu.

---

Bridge:

To nie rap o hajsie, nie o klamkach i dragach,

To dla tych, co upadli, ale wstali – i wracają z bagażem.

Na osiedlu nocą cisza gra jak symfonia,

A każdy blok to księga – napisana łzami chłopca.

---

Outro (spoken word z echem):

Może nie będę legendą na scenie,

Ale zostawię coś więcej niż puste wspomnienie...

Bo jak Bonus mówił – "prawda nie umiera",

A ja ją niosę – aż do końca, jak sztandar z betonu i cienia.