Sen

Na tych blokach nie ma snu – tylko beton, dym i krzyki,

Tu się uczysz życia szybciej niż z podręczników fizyki.

System pier*oli nas od dziecka, mówi "masz być cicho",

Ale ja mam głos jak klamka – i wypalam prosto w psycho.

Nie ma litości, tu brat może być twoim wrogiem,

Za rogiem śmierć się czai, jakby była twoim Bogiem.

Szare ściany, smród biedy, marzenia lecą z dymem,

Ale serce mam z betonu, więc przetrwam każdą zimę.

---

🔊 Refren (x2)

Blok za blokiem, krew za krwią – życie tu to walka,

Nie ma miejsca na sen, tylko adrenalina i pałka.

Nie chcę litości, chcę szansy – na własnych zasadach,

Z betonowej dżungli idę, niech świat usłyszy me słowa!

---

🎤 Zwrotka 2

Tu nie wychowuje mama – tu wychowuje ulica,

Każdy dzień to nowa wojna, każdy ruch to statystyka.

Nie wierzę w cuda, wierzę w ból, co mnie trzyma w pionie,

W oczy patrzę demonom – z uśmiechem, jakby to były pionki w grze.

Każdy ziom to historia, nie każdy doczeka jutra,

Tutaj nawet dzieciak z bloku zna zapach kajdan i buta.

Więc nie mów mi o moralności – tu nie ma jej w cenie,

Tu przetrwanie to sztuka, a ja tworzę własne dzieje!

Blok za blokiem, krew za krwią – życie tu to walka,

Nie ma miejsca na sen, tylko adrenalina i pałka.

Nie chcę litości, chcę szansy – na własnych zasadach,

Z betonowej dżungli idę, niech świat usłyszy me słowa!