Między drogami (spoken reflection)

Czasem myślimy, że wiara polega na chodzeniu tylko „Bożą drogą”.

A ja coraz mocniej czuję, że życie wygląda inaczej.

Bóg daje nam wolność.

Pozwala chodzić naszymi ścieżkami — uczyć się, doświadczać, dojrzewać.

I to nie jest błąd. To jest proces.

Zmieniamy kurs.

Czasem nawet duchowy.

Idziemy tam, gdzie czujemy się dobrze, bezpiecznie, znajomo.

Ale po czasie przychodzi moment, w którym serce zaczyna wołać o głębię.

O światło.

O sens.

Wtedy zauważamy drogowskazy, które były tam od dawna — tylko wcześniej nie byliśmy gotowi ich zobaczyć.

Boża droga nie znosi naszych dróg.

Ona je dopełnia.

Nasze uczą doświadczenia.

Jego droga nadaje temu znaczenie.

I dopiero gdy przejdziemy swoje ścieżki, zaczynamy rozumieć,

że ta Boża —

nie dlatego jest najlepsza, że ktoś nam tak powiedział,

ale dlatego, że już to wiemy.

Idę dalej.

Nie szybciej.

Głębiej.