Wind

**Couplet 1**

Het was niks bijzonders, die ochtend,

gewoon een tafel, jij en ik.

Je keek me aan alsof je iets zocht en

ik keek terug — dat was genoeg.

Je gaf me de helft van je croissan,

koffie, stilte, jouw jas om mij heen.

En ik dacht: misschien blijf je wel —

maar dat staat niet gebeiteld in steen.

**Pre-refrein**

Wat je vasthoudt, glipt het eerst.

Toch kom ik telkens dichterbij,

alsof ik het alsnog kan.

**Refrein**

Echtheid, schoonheid, schoonheid, echtheid,

ik zeg het zacht, alleen in de nacht.

Liefde komt, is en gaat,

als de wind die komt en weer gaat.

En ik blijf even staan in dat moment dat niet liegt:

echtheid, schoonheid, jij die me ziet.

**Couplet 2**

We bouwden geen huis, maar wel een richting,

mijn "tot morgen" bleef hangen in de lucht.

Soms was je warm als een zomeravond,

soms was je weg voordat ik het doorhad.

Je zei: "Ik kan niet mee in je plannen,"

en ik knikte alsof je dat wel kon.

Maar thuis deed ik het licht niet uit,

voor het geval je toch nog aan zou bellen.

**Pre-refrein**

Telkens als ik je naam wil wissen,

schrijf ik hem toch weer op.

Alsof gemis ook liefde is

die niet wil stoppen.

**Refrein**

**Bridge**

Geen mens bezit een hart voor altijd,

geen woord kan iemand binden.

Als jij weg bent, ben je niet fout —

je bent beweging, niet schuld.

En ik oefen op loslaten,

met elke adem iets meer geduld.

**Laatste refrein**

Echtheid, schoonheid, schoonheid, echtheid,

zeg het opnieuw tot ik het zelf geloof.

Liefde komt, is en gaat,

maar laat een gloed die nooit helemaal dooft.

En al ben jij allang weer uit mijn zicht —

dit blijft: echtheid, schoonheid, jij en het licht.