Alıştım yanlızlığa

Verse 1

Biraz yorgunum hayattan, biraz kendimden

Aynaya baktım bugün, yabancıydım yine ben

Herkes yolunu bulmuş, ben hâlâ ararım

Kırıldım çok kez ama sessizce toparlanırım

Gece omzuma çöker, düşünce ağır

Bazı yaralar konuşmaz, sadece bağırır

Kimse duymasa da içimde kopanları

Ben kendimle öğrendim ayakta kalmayı

Pre-Nakarat

Artık sorular sormuyorum

Cevaplar değişmiyor çünkü

Geçen zaman öğretti bana

Her giden geri dönmüyor, üzgünüm

Nakarat

Ben alıştım yalnızlığa

Adını koymadım ama

Her gece biraz eksilsem de

Sabah yine devamım hayata

Ben alıştım susmaya

İçimde kalanlara

Herkes bir şey kaybeder

Ben kendimi buldum sonra

Verse 2

Bir kelime yetmez bazen her şeyi anlatmaya

İnsan susar, alışır içinden kanamaya

Dünle kavga etmedim, barıştım sonunda

Bazı vedalar kalır, bazıları solukta

Kimse görmez yükümü, güldüğümde

Ama ben bilirim kaç gece geçtiğimden

Her şey geçer dediler, doğruymuş belki

Ama bazı izler kalır, silinmez derin

Nakarat (Tekrar)

Ben alıştım yalnızlığa

Adını koymadım ama

Her gece biraz eksilsem de

Sabah yine devamım hayata

Outro

Eğer sorarsan bir gün

“Nasılsın?” diye

Derim ki:

Yaşıyorum…

Bu da yeter bence.