Anne

Dumanlar tüter bacadan, gözüm tavanda

Takvim aynı, ben eski, günler yabanda

Haber gelmez, yollar küstü sılaya

Adresim değişti ama kalbim hâlâ orda

Ceplerim delik, fotoğraflar yıpranmış

Yüzünde çizgi yok, bende her çizgi yanmış

O siyah beyaz karelerde gülen çocuk

Şimdi duvarla konuşuyor, sanki duvar konuşurmuş

Sana anlatır mı fotoğraflar

Yalnızlık nasıl bir şey anne

Bu koca şehirde ben daralırken

Kim tutar düşerken elimden

Sana anlatır mı eski yazlar

Gözlerim dolunca içten içe

Anlatılmaz bir şey bu anne

Yalnızlık nasıl bir şey, söyle

Mutfak saati tıkır tıkır, geceye inat

Çaydanlıkta su kaynar, içimde hayat

Islanmış pencerede izlerim damlaları

Her biri ayrı bir mektup, yazamadığım satır

“İyiyim” derim sen sorunca, yalanı kısa

Uzarken yollar, uzar masadaki tasa

Sesin gelince telefondan, dünya susar

Ama kapatınca tekrar aynı duvar

Sana anlatır mı fotoğraflar

Yalnızlık nasıl bir şey anne

Bu koca şehirde ben daralırken

Kim tutar düşerken elimden

Sana anlatır mı eski yazlar

Gözlerim dolunca içten içe

Anlatılmaz bir şey bu anne

Yalnızlık nasıl bir şey, söyle