Verse 1
Bir akşam daha sustu sokak
Adımlarım sana çıkmaz
Kalabalık içinde yalnız
Adını bilmez bu şehir biraz
Duvarlara bakıp durdum
Sanki sen yazılıydı
Gitmek kolay sanmıştın
Kalan hep aynıydı
Pre-Nakarat
Bir şeyler eksik ama
Kimse sormuyor neden
Bazı gidişler bağırmaz
Sessizce yıkar içten
Nakarat
Bir gün olur gider
Hiçbir şey demeden
Kalan alışır derler
Ama kim inanır buna gerçekten
Bir gün olur gider
Göz göze gelmeden
Bazı vedalar
Ömür boyu sürer içten
Verse 2
Yağmur yağdı, sen değildin
Omzumda ağır bir gece
Herkes “geçer” dedi bana
Geçmedi, sadece alıştım sessizce
Aynaya baktım yabancı
Gülüşüm yarım kaldı
Sen gittin, dünya dönüyor
Ben olduğum yerde kaldım
Nakarat (Tekrar)
Bir gün olur gider
Hiçbir şey demeden
Kalan alışır derler
Ama kim inanır buna gerçekten
Köprü (Bridge)
Eğer bir gün duyarsan
Adımı rüzgârdan
Bil ki ben oradayım
Gittiğin o zamandan
Son Nakarat (Daha Düşük)
Bir gün olur gider
Herkes unutur sanır
Ama bazı insanlar
İçinde sessizce kanar
Outro
Ben seni bağırarak sevmedim
O yüzden kimse duymadı
Ama bil…
En çok sessiz kalanlar
En çok yananlardır.