Anne'den Oğula'a

Küçük ellerinle tuttuğun yollar,

Büyüdü içinde fırtınalı yıllar.

Ben sustum dualarımla,

Sen konuştun milletin adına...

Her gece yıldızlara bakarken,

Adını usulca fısıldarım.

Anaların yüreğinde korku olur,

Benimki umutla çarptı sana dairem...

Mustafa’m, güneşim,

Sen yürürken ben de yürürüm sessizim.

Senin terinde görürüm sabrı,

Milletin yüreğinde çarpar kalbim hâlâ...

Korkmadım karanlıktan,

Çünkü sen vardın ışıkla bakan.

Baban gibi sen de baş eğmedin,

Bense göğsümde sakladım bütün yangınımı...