Okula Veda Zamanı

Giderim uzak ufuklara,

Yolum meçhul, gönlümde fırtına.

Bir yudum dua, bir damla hasret,

Alnımda yazılı vatan uğruna.

Annem... sen sus, ben duyarım,

Gözlerindeki o suskun yeminleri.

Bu gidiş bir dönüş olacak bir gün,

Milletin kalbinde yankılanan isimle.

Vedalar yakar içimi,

Ama içimde başka bir çağrı var.

Harbiye'nin taş duvarlarında

Büyürken halkıma dair her karar.

Git oğlum, git de dön güçlü dön,

Adım adım büyürken özlemin.

Bu an bir kırılma değil, bir doğuş,

Senin adında yazılı milletimin sesi, senin...

Giderim uzak ufuklara,

Ama kalırım yürekte daima.

Bir anne duası, bir vatan duası,

Yolumda bir olur her dua...

Kalemle savaşıyorum bu gece,

Mermi değil, kelime sıkarım düşünceye.

Bir imparatorluk yıkılıyor satırlarda,

Yeni bir halk doğuyor, kanatsız ama özgürce.

Duyuyor musunuz kitapların sesini?

Bir milletin nabzı atar bu cümlede.

Ey tarih, kulak ver artık bize,

Bu genç yürekler susmaz mahzun gecede!

Düşüncenin ateşiyiz biz,

Geceyi yakan sessiz direniş.

Her satır, her kelime

Bir halkın uyanışı, bir geleceğin manifestosu.

Yalnız değilim artık bu yolda,

Göz göze gelir her fikir burada.

Harbiye sadece asker doğurmaz,

İnandığı halk için savaşan fikir yaratır aslında...