Trablusgarp Günlüğü

Düşünceyle doğduk geceden,

Sabahı biz yazacağız defterden...

Bu çöl, sessiz bir mezar değil,

Uyanan bir halkın ilk nefesidir.

Ben geldim, sizinle yürümeye,

Sınırda değil, kalpte savaş vermeye...

Sen kimsin ey yabancı değil,

Gözlerinde bizimle uyanan bir hilal?

Ben subayım evet, ama daha fazlası,

Sizin direnişinizde atan bir yürek.

Toprağınızı değil sadece kumunuzu değil,

Onurunuzu savunmaya geldim bilerek!

Kumda ayak izleri var şimdi,

Silinmez ne fırtınayla ne unutuşla.

Adım adım yazılır bir milletin şafağı,

Trablus’un kalbinde ilk kıvılcım olur Mustafa!

Bir asker, omuz omuza savaşırken

Milleti yeniden tanır düşmana direnirken.

Silah kadar önemlidir inanç,

Ve halkın yüzündeki o umut, o sancı…

Kumda ayak izleri var şimdi,

Yalnız bir kumandanın değil;

Bir milletin gölgesi düşer çöle,

Ve bu izler kurtuluş yolunda silinmez bir yemin!