Dunkleosteus (Latin Version)

Temporibus antiquis, cum gigantes vagarentur,

Extiteruntne laminae armaturae velut planetoides argenteos in luce micantes,

Legenda in armatura per noctem Devonianam movetur,

antequam carmina nostra nata sunt.

Loricatus instar mythi mediae noctis,

maxilla durior instar incudum.

Dunkleosteus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

[Versus 2] Oceanus mediae noctis, aestus neon, umbra infra movetur,

laminae argenteae velut secreta ab antiquis currentibus nota.

Somnia fossilia chromii, procella antiqua in oculis tuis,

fragor memoriae, typhoon in nocte ominosa.

In profundorum resonantia pulsus tui meos obvii sunt,

arma splendent ut aurea luna — numquam solus ero.

Dunkleosteus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Sub astris, dum nox explicatur,

Fabulae fortitudinis eius amanter narrantur,

A susurris veterum ad fabulas traditionales........

Dunkleosteus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Itaque capitibus erectis incedimus,

Dunkleosteu, cor tuum armatum pro corde meo substitutum erit.