Dunkleosteus (Dutch Version)

In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,

Er waren pantserplaten die als zilveren planetoïden schitterden in het licht.

Een legende beweegt zich in harnas in de Devon-nacht,

Voordat onze liedjes geboren werden.

Gepantserd als een middernachtmythos,

Een kaakbeen harder dan aambeeld.

Dunkleosteus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Middernachtelijke oceaan, neonvloed, een schaduw beweegt zich beneden,

Zilveren platen als geheimen die de oude stromingen kennen.

Fossiele dromen van chroom, een oud onweer in je ogen,

Een donderslag van de herinnering, een tyfoon in de noodlottige nacht.

In het echo van de diepte komt je hartslag overeen met die van mij,

Het pantser schittert als het licht van de maan – ik zal nooit alleen zijn.

Dunkleosteus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,

De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld

Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........

Dunkleosteus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Dus marcheren we met opgeheven hoofden,

Dunkleosteus, je gepantserde hart zal mijn hart hebben vervangen.