[Intro]
Yeah...
Bağlama telleriyle yazdım bu hikayeyi...
Parayla ölçülmez kaderin bedeli...
[Nakarat]
Para döner, gönül yanar, aynı döngü, aynı ders,
Bugün kral, yarın dert, kader buna güler ters.
Yandı cebim, sustu sesim, her şey etiket,
Ama ruh satılmaz, kalır tertemiz, net!
[1. Verse]
Sıfır attık, tarih yazdık, yine sıfırdayız,
Altın değil elimde, alın terindeyiz.
2001’den bugüne döner sahne,
Yarın umut diyorsun, ama yine tahvil, hane.
Manavda fiyat değişir sabah-akşam,
Kasadaki çocuk güler “Abi, alışkanlıkla yaşan.”
Gazetede manşet: “Yükseldi ekonomi,”
Ama dolabım boş, kardeşim, nerde harmoni?
[Nakarat]
Para döner, gönül yanar, aynı döngü, aynı ders,
Bugün kral, yarın dert, kader buna güler ters.
Yandı cebim, sustu sesim, her şey etiket,
Ama ruh satılmaz, kalır tertemiz, net!
[2. Verse]
Biri krediyle ev alır, öteki borçla nefes,
Her mahallede bir hikaye, dert hep benzer heves.
Çocuk sorar “Baba, neden süt bu kadar pahalı?”,
Baba susar, çünkü cevabı vicdan daralı.
Tarihten ders değil, yara taşıyoruz,
Bir lira düşse bile, biz ayağa kalkıyoruz.
Dert bizde ama direnç genetik,
Bu toprakta doğduk, mücadele estetik.
[Bridge] (bağlama solo + slow flow)
Gözümde ışık, cebimde karanlık,
Yine de gülümserim, çünkü umut alışkanlık.
Paramız biter ama sesimiz bitmez,
Bir gün gelir, adalet sessiz kalmaz, net!
[Final Nakarat – ağır bas + bağlama drop]
Para döner, gönül yanar, aynı döngü, aynı ders,
Bugün kral, yarın dert, kader buna güler ters.
Yandı cebim, sustu sesim, her şey etiket,
Ama ruh satılmaz, kalır tertemiz, net!