ik weet nog goed ik was een jaar of elf
m'n vragen vaak gesteld maar bleven hangen
tussen hemel en de hel
veel geweld maar niet getrokken aan de bel
nog steeds mezelf maar ik heb veel niet eens verteld
wanneer m'n bradda belt
van "ey hoe is het leven"
angstig maar heb niks te vrezen
daarom dat ik keer op keep probeer te doen wat niemand deed
en niemand weet wat ik bedenk als ik alleen ben
t gevoel dat niemand echt iets van je pain kent
ik heb last bradda
maar als ik naar me broer kijk dan lijkt het kinderspel
ik loop nog achter mijn gedachten die gaan minder snel
verbind nu wel me draden dus me daden zijn beinvloed
ik was tegendraads van wat een vader in z'n kind zoekt
maar toch zegt me pa ik deed het goed
me shirt onder het bloed
ben aan het bewegen met veel spoed
deze life dat is geen speelgoed
m'n mind die denkt goed
hoe ik later me leven zou lijden
van de grond naar de top
hopen dat ik ergens kom met al de daden die zich mee spelen
in deze life er is nooit vreden
ze willen je breken maar ik reken op me leven
wetend dat me pa me niet meer thuis wil bradda ik heb geen vreden
die torries van vroeger zijn ze nooit vergeten
en toch ben ik verandert pa dit heeft geen reden
zo ga ik me moeder breken en hou geen klant tevreden
bijna 15 rappen over leven alsof ik nog nooit heb gebeden
kijken naar beneden en denk bij mezelf "dit heeft geen reden"
kijk me papa aan en zeg "pa dit heeft geen reden"
probeer het los te laten maar diep van binnen ben ik aan het breken
vele stelen want het leven op de straat had al hellemaal geen reden
maar zolang ik hier nog ben hou ik me pa tevreden
beetje lachen houdt mij wel tevreden
wetend dat ik daar niet kom wat me pa wel kon
doezoes pakken met wat bars totdat ik niet meer hoef te stelen
me bradda belt mij en zegt "broer dit heeft geen reden"
ik zeg me broer geef jij dan een teken
ik heb genoeg van al die steken
weet nog van jong dat ik kon lachen met me vrienden
maar die tijd is gekomen en gegaan alsof het nooit bestond
vele van me vrienden zitten nu onder de grond
hoe ik ze zag gaan broer dat heeft me pijn gedaan
maar ben geen twijfelaar
zit op mezelf en was aan het spacen
maakte veel tevreden hopen dat we konden spelen
voor een jaar of 7
of zit ik vast in een jaar of 7?
kan zo gebeuren dat ik niet meer vrij kom van deze gedachtes die me life me geeft
maar toch blijf ik rappen alsof het niks betekent
wachtend op een teken dat het vast wel goed zou komen
dan belt me niffo anouar en zegt "hij is er niet meer"
vraag hem wie en hij zegt "je mattie die je altijd spacte"
dacht aan de naam die ik wel ken broer dit breekt me
rest in peace my soldier diep uit mijn hart
wetend je bent nu in een better place
of beter gezegd bij god die je altijd steunde
maar misschien is dit het teken die god me zal geven
Mufasa2L
