Skrzydła Husarii

Skrzydła Husarii

Gdy zabrzmi róg... Gdy ziemia zadrży...

Nadchodzi Husaria.

Na skrzydłach niesie się wiatr, nad równiną budzi się świt. Lśnią zbroje w pierwszych promieniach, a serca nie znają trwogi.

Nie dla chwały ani złota, lecz dla domu i wolności. Za ojczyznę, za rodzinę, ruszają w ostatni bój.

Niech rozbrzmiewa huk kopyt.

Niech historia pamięta ten dzień.

Husaria! Husaria!

Niech skrzydła niosą nas.

Husaria! Husaria!

Za Boga i wolny kraj.

Gdzie biały orzeł wzbija się ku niebu,

tam biją serca polskich rycerzy.

Gdy wróg uwierzył w zwycięstwo, nadeszła burza ze stali. Jeden szarżujący hufiec zmienił los całej bitwy.

Nie zgasła pamięć o nich, żyje w pieśni i historii. Dopóki Polska pamięta, skrzydła wciąż unoszą się nad nami.

Niech wiatr poniesie ich imiona.

Niech każde pokolenie pamięta ich odwagę.

Honor.

Wiara.

Ojczyzna.

Husaria! Husaria!

Niech skrzydła niosą nas.

Husaria! Husaria!

Za Boga i wolny kraj.

Niech zabrzmi pieśń przez wieki.

Niech Polska nigdy nie zapomni.