Orzeł Północy (Pieśń Słowian)

(Verse 1)

Z ziemi, co pamięta kroki,

z lasów, co znają nasz głos,

wyrasta w sercu milczenie —

i śpiew, co niesie się w noc.

Nie po złoto, nie po sławę,

lecz po prawdę, po swój dom.

W naszych dłoniach są nasze korzenie,

w naszych oczach dawny ton.

(Chorus)

Orzeł… Orzeł…

nad nami krąży — wolny znak.

Polska ziemia w sercu trwa,

Słowiański duch — jak wieczny szlak.

Orzeł… Orzeł…

niech prowadzi nas przez czas.

W jedności, w ciszy, w prawdzie —

jest nasz dom, jest w nas.

(Verse 2)

Niech wiatr niesie nasze imię,

przez jeziora, pola, las.

Niech pamięć będzie jak tarcza,

a miłość niech strzeże nas.

Niech się nie złamie to serce,

gdy ciemność przyjdzie jak cień.

Bo światło rośnie w narodzie,

gdy prawda staje się tlen.

(Outro)

Orzeł…

Polska…

Korzeń…

Światło…