Ben ağlarım

---

(Giriş)

Ben ağlarım…

Hem de kimsenin ağlamadığı şeylere…

Bir kuşun kanadına,

Bir yaprağın düşüşüne…

Ben ağlarım…

---

(Verse 1)

Ben ağlarım,

bir kuşun annesi

Sokak ortasında öldüğünde.

Ben ağlarım,

yaprak

Dalından düştüğünde.

Ben ağlarım

bir park köşesinde,

Ben ağlarım

ıssız gecelerimde.

Bir gece yarısı, karanlık sokaklarda,

Sessizlik çöker üzerime gizlice.

Ben ağlarım

her hüzünlü müzikte,

Ben ağlarım

ağlanmayacak şeylere bile.

Ben ağlarım

kuşlar göç ettiğinde,

Hüzünlü bir film sahnesinde.

bırakıp gittiler yine,

Upuzun bir yol, yürü yürü bitmez.

Kimse kimsenin halini bilmez,

Yüzün güler ama için derin

---

(Nakarat)

Ben ağlarım… geceler susunca,

Şehir sessizleşip yalnızlık çökünce.

Ben ağlarım… içimde bir gurbet,

Hayalet gibi dolaşır bu beden.

Ben ağlarım…

Kalabalıklar geçer yanımdan

Ben ağlarım… sebepsiz bazen,

Dünya dönse de

geçmez içimdeki elem.

---

(Verse 2)

Sokak lambaları titrer gecede,

Adımlar yankılanır kaldırımlarda.

Ne acıymış, ne zormuş meğer,

İnsan kaybolunca kendi ruhunda.

Hayalet gibi dolaşır beden

Sokaklarında uzak bir gurbetin.

Bir sessizlik büyür i derinliklerde

Ben ağlarım bir çocuğun bakışında,

Ben ağlarım yavru kuşun doyuruşunda

Ben ağlarım bir kızın

Babasının elini tutuşunda.

---

(Çıkış)

Ben ağlarım…

Bir yaprak düşünce.

Bir kuş yalnız kalınca.

Bir insan içten içe susunca…

Ben ağlarım…