[Verse]
Έξι χρόνια πίσω, οθόνη γυαλί
Μέσα στο Avakin, βρήκαμε σκηνή
Κώστας, Μάρτζι, Μουνίτσα, gang από την αρχή
Chat γεμάτο φωνές, γέλια στην πληκτροθήκη
Αρχή σαν τυχαίο, πατήσαμε το join
Σαν τρίγωνο, οι vibes έγραψαν point
Από το game, σε ζωές μπλέξαμε φίλτρα
Και τώρα αχώριστοι, σαν data στη μνήμη μας φίλμα
[Chorus]
Τρεις φιλαράκια, κώδικας ζωής
Πάντα μαζί, ακόμα κι αν η οθόνη κλείσει
Στο Avakin μας έδεσε η στιγμή
Αχώριστοι, τρεις ψυχές σε μία γραμμή
[Verse 2]
Μουνίτσα queen, πάντα έτοιμη στη μάχη
Μάρτζι στρατηγός, σχέδιο πάντα στη τσάντη
Κώστας ο ήσυχος, αλλά ο εγκέφαλος
Όλοι μαζί, γίναμε ένα σπάνιο χάος
Από τα δωμάτια στα πάρτι τα virtual
Από το μικρόφωνο, ιστορίες casual
Μα πίσω απ’ το avatar, βρήκαμε καρδιά
Τρεις κόσμοι διαφορετικοί, μία κοινή φωτιά
[Bridge]
Ξενύχτια, jokes, και μυστικά
Pixels μας ένωσαν, όχι η ματιά
Μα η ψυχή μας φώναξε "εδώ ανήκω"
Στο Avakin βρήκαμε φίλους, όχι απλώς κωδικό