Έχω πολλούς να μ'αναζητούν ξέρουνε το χάρτη, μα εμένα δεν με ακούν και χάνονται πάλι .
Τα μάτια θα ανοίξω θλίψη θα αντικρίσω μα θα το συνηθίσω
Στο κουτί των αναμνήσεων σε χαρτί μόνο σε βρήκα πώς καταντήσαμε έτσι κοίτα! Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία η μόνη παρουσία να μου θυμίζει τη δική σου απουσία .
Πάλι μαστουρώνω και στα χώνω!
Μπροστά μου να σε είχα να σου έδιωχνα την πίκρα ,να σου απάλυνα τον πόνο και ας με άφηνες μόνο.
Κλεινω πάλι τα μάτια από λόγια γεμάτα, μία αγάπη που έχασες και ξέχασες !
Κι όταν η νύχτα τελειώνει μένω πάλι μόνη να εσύ κατάφερες και κόπηκες με 10 στα 10!
Ήρθε η στιγμή της αλήθειας τώρα πες μου στα ίσα !
Πως ένιωσε στο φιλί του αντίο τότε θυμάσαι; που με έκοψες στα δύο
Η αυλαία τώρα πέφτει τίποτα δεν θα επανέλθει η ζημιά έχει γίνει παίρνω όλη την ευθύνη...