Sumping dina poé anu hideung
Ningali manehna angkat, jauh pisan
Teu aya deui nu bisa dipungkas
Karasa teu kuasa nyanghareupan
Haté ieu nu robah jadi peteng
Nalika manehna milih indit sorangan
Tong ninggalkeun, kuring teu bisa
Ngaraos sepi, henteu ku katahan
Najan aya lirik tawa jeung seuri
Haté keur nyeri, da moal bisa
Indit manehna bari teu pamit deui
Tinggalkeun kenangan, dina haté nu lara
Hayang ngajaga, hayang nahan maneh
Tapi naon da sia-sia, hayang ngantunkeun
Kuring bakal terus ngambek
Nepi ka waktu moal ngarasa nyeri
Haté ieu nu robah jadi peteng
Nalika manehna milih indit sorangan
Tong ninggalkeun, kuring teu bisa
Ngaraos sepi, henteu ku katahan
Mugia engke, manéh bakal émut
Ka cinta ieu anu sakitu jerona
Ngan teu hayang ngarepkeun deui
Najan karasa nyeri di haté ieu
Haté ieu nu robah jadi peteng
Nalika manehna milih indit sorangan
Tong ninggalkeun, kuring teu bisa
Ngaraos sepi, henteu ku katahan