Langit nu poék, tanpa bintang
Ngabagéakeun haté nu sepi
Kuring nyalira, ngalangkungan wengi
Ngagero anjeun nu jauh di dinya
Teu aya sora, ngan sepi
Ngalengkah dina galau nu teu aya watesna
Milu nangis jeung hujan di luar
Langit nu poék ieu, jadi saksi haté
Nganti kapan urang tiasa babarengan deui
Di dunya nu terang jeung pinuh cinta
Langit nu poék ieu ngajangjikeun
Aya lilin nu hurung, terangna dina haté
Tiap tetes hujan nu murag
Ngagambarkeun tiap linangan panon
Langit nu poék ieu ngaleungitkeun
Rindu anu moal kantos lali