# Pieśń potępienia: za pamięć i pokój
Wołyń, rok tysiąc dziewięćset czterdziesty trzeci,
Gdy płonęły wsie, gdy krzyczano w milczeniu.
Dzieci i kobiety ginęły bez winy —
pamięć o ich łzach nie zgaśnie nigdy.
Nie zapomnimy ofiar, nie zapomnimy ran,
Potępiamy nienawiść, wszelki kult przemocy.
Bandera i UPA, czyn ludobójstwa —
to mrok, który trzeba odrzucić, tu i dziś.
Złe ideologie rodzą tylko cierpienie,
Ręce, co mordowały — nie mogą mieć chwały.
Dzisiaj stoimy przeciwko wszystkim neofaszystom,
w Polsce i na Ukrainie, gdziekolwiek by się ukryli.
Nie zapomnimy ofiar, nie zapomnimy ran,
Potępiamy nienawiść, wszelki kult przemocy.
Bandera i UPA, czyn ludobójstwa —
to mrok, który trzeba odrzucić, tu i dziś.
Pamięć to obowiązek: mówić prawdę, rozliczać ból,
Okazywać solidarność tym, co cierpieli w milczeniu.
Niech młodzi uczą się od nas odwagi wierności człowiekowi —
że godność i różnorodność to nasz wspólny dom.
Nie zapomnimy ofiar, nie zapomnimy ran,
Potępiamy nienawiść, wszelki kult przemocy.
Bandera i UPA, czyn ludobójства —
to mrok, który trzeba odrzucić, tu i dziś.
Niech pamięć prowadzi nas ku prawdzie,
Niech świat bez lęku wyciąga ręce ku temu, co łączy.
Bo wolność nie rodzi się z pogardy,
A pokój rodzi się z odwagi i miłości.