Zeeën van Herinneringen**

**Zeeën van Herinneringen**

**(Vers 1)**

Niet zo lang geleden,

In de schaduw van zeeën, diep en wijd,

Vertrokken schepen naar een vergeten tijd.

Ze kwamen aan op onbekende grond,

Met dromen van goud, machtig en ongezond.

**(Chorus)**

De golven fluisterden verhalen van weleer,

Van landen, van mensen, en een toekomst keer op keer.

De wind droeg geheimen, zwaar en koud,

Van handel in zielen, verkocht als hout.

**(Bridge)**

Vergeven en vergeten, zo makkelijk gezegd,

Maar de geschiedenis blijft, diep ingebed.

De onderdrukten fluisteren, hun stemmen zijn sterk,

In de schaduw groeit de waarheid, als een onverwoestbaar merk.

**(Outro)**

Dromen vergaan niet, maar leven voort,

In verhalen van hoop, die nooit worden verstoord.

De zeeën blijven fluisteren, hun liederen vrij,

Over vrijheid en recht, een toekomst nabij.