**Van Breuk naar Harmonie**
(Verse 1)
Hmm, hmm, hmm
In elke kloof, een waarheid die we niet willen zien,
Temidden van keuzes, waar ons hart verloren ging.
Eens waren we één, nu dwalen we alleen,
In de echo's van onenigheid, ver weg van ons verleden.
(Chorus)
Met muren van stilte, bruggen in vlam,
Vergeten de warmte die ons ooit omarmde.
Toch in elke scheur, een les die ons raakt,
Uit de zaden van verdriet, bloeit hoop die ons waakt.
(Verse 2)
Want eenheid roept, al lijkt de kloof zo breed,
In de omhelzing van liefde, genezen we wat leeft.
Laten we samenvoegen, onze stemmen verenigen,
Want ondanks de verdeeldheid, is het de liefde die ons brengt.
(Chorus)
Met muren van stilte, bruggen in vlam,
Vergeten de warmte die ons ooit omarmde.
Toch in elke scheur, een les die ons raakt,
Uit de zaden van verdriet, bloeit hoop die ons waakt.
(Outro)
Laten we samenkomen, hand in hand,
Van breuk naar harmonie, ons hart weer in brand.
Want in liefde vinden we, wat ons samenbrengt,
Van breuk naar harmonie, de toekomst die ons zingt.