Morganucodon (Dutch Version)

In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,

In de stilte van de nacht, onder een sterrenhemel,

Een gefluister uit het verleden vindt een weg omhoog.

Morganucodon, een flikkering in het donker,

Leven in de echo's van een wereld die zijn sporen heeft achtergelaten.

Van schemering tot dageraad dwaalt je geest,

In het hart van de aarde, waar herinneringen wonen.

Morganucodon, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Onze vader in de schaduw van een lang vervlogen tijd,

Met elke kleine euro en elke ademhaling die je zou nemen,

Je was bereid om te vechten en met al je moed was je de enorme reptielen vol vertrouwen tegemoet getreden.

Met je piepkleine hart en een moed uit dromen,

Je hebt gewandeld onder de sterrenhemel, waar het maanlicht zacht schijnt.

Morganucodon, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,

De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld

Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........

Morganucodon, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Dus marcheren we met opgeheven hoofden,

Morganucodon, laten we samen de wereldheerschappij op ons nemen.