Hiç kimse

Ben seni taşıdım, sen laf taşıdın,

Ben sana değer verdim, sen değerimi aştın.

Arkamdan konuşmak kolay, yüz yüze dursan donarsın,

Benim adım ağır gelir, sen altında kalırsın.

“O kim ki?” demişsin ya, bak buradayım karşında,

Benim gölgem yeter sana, sen kaybolursun altında.

“O kim ki?” diye soran biri,

Zaten kim olduğunu bilmeyen biridir aslında.

Sana iyilik yaptım, cebimden değil kalbimden,

Sen nankörlük yaptın, karakterin hep aynı yerden.

Ben yoluma gidiyorum, sen orada kal…

Küçük hesaplar insanı küçültür, seni de tam oradan tanıdım bak.

“O kim ki?” diyorsun ya yüksekten,

Ben sustum diye kendini dev sanmışsın demek ki gerçekten.

Ama ben sustukça büyürüm, sen konuştukça düşersin,

Benim adımı ağızına almak bile sana lüks, sen kimsin?

Bir cümleyle bittin gözümde,

Ben yoktum artık, fark etmedin bile.

“O kim ki?” dedin ya…

Benim için sen: “hiç kimse.”