Sesiz gidişin

Bir sabah ansızın gittin

Ne bir veda ne bir söz bıraktın

Kahve soğudu masamda

Yalnızlıkla baş başa kaldım

Sessiz gidişin vurdu kalbime

Bir yankı kaldı isminle

Kırık bir nota gibi içimde

Çalıyor hâlâ bitmeyen hüzünle

Penceremde solan güller

Senin yokluğuna ağlar her gece

Bir iz kaldı gözlerimde

Silinmez neyle kimseyle