Yanımdayken gelen gurbet

Aynı göğün altında, aynı nefesle

Elin elimde ama kalbim kafeste

Bir saniye sussak, bin yılın hasreti

Gözlerinde buldum ben asıl cenneti

Sanki ruhum ruhuna mühürlenmiş gibi

Dokunduğun her yer yangın yeri.

Ah Can, içimdeki en derin sızı

Gönlümün dinmeyen fırtınası, hırsızı

Yanımdayken bile özlemek seni

Hangi dilde anlatılır bu sevda hali?

Adın dilimde bir dua, bir yemin

Senden başkasına yok artık yerim.

​

Zaman dursun istedim dizine çöktüğümde

Dünya sussun biz bize daldığımızda

Öyle bir tutku ki, ne duru var ne durağı

Kalbim senin limanın, senin durağın

Aramıza giren her nefes bile fazla

Doyamam sana ne şiirle ne de hazla.

​

Özlem dediğin sadece uzaklık değilmiş

Ben senin varlığında bile sana susadım

Can’ıma Can katan, her şeyim olan

Ben senin aşkınla yeniden doğdum.

​

Deli gibi, sonsuz gibi...

Sadece sen ve ben, Can.

Her nefeste, her özlemde yine biz.