Üşüyorum…
İnsansızlıktan, sevgisizlikten, yalnızlıktan.
Üşüyen bedenim değil, ruhum.
Etrafımı saran bu karanlıkta
Ruhum çığlık çığlığa.
Az önce kalbimden binlerce kuş havalandı,
Kanat çırpışlarını duyuyorum halâ.
Sonsuzlukta dağılıyor sanki bedenim,
Gözlerimde tarifi imkânsız bir hüzün.
Baktığım her şeye bulaşıyor.
Kalbimde hüzün,
Kalbimde isyan,
Kalbimde aşk…
Kalbim çığlık çığlığa
Ve durduramıyorum.
Kuşların kanat çırpışını durduramıyorum.
Ellerimin üşümesini durduramıyorum.
Ve durduramıyorum
Gözlerimin sana aşkla bakışını.