[1. Kıta – Güçlü Açılış]
Sen beni unuttun...
Ama ben seni yaşayarak öldüm.
Gözlerinle başlardı her sabahım,
Şimdi her sabah, yokluğunla uyanıyorum.
[2. Kıta]
Birlikte güldüğümüz banklar şimdi taş gibi,
Sırtımı yaslıyorum… mezar gibi, aşk gibi.
Sokaklar suskun, rüzgâr bile sormuyor seni artık,
Ama içimdeki fırtına hâlâ dinmedi.
[3. Kıta]
Diyorlar ki, "zamanla geçer her şey..."
Zaman geçiyor evet, ama içim geçmiyor.
Bir fotoğrafın var duvarda asılı,
Gözlerin hâlâ beni oradan bile yakıyor.
[Nakarat – Yeni, bağımlılık yapan versiyon]
Kimse bilmez bu yangını içimde,
Gülüşüm sahte, canım çekilmiş bedenimde.
Bir ‘iyiyim’ diyorum her gün yalanla,
Sen gittin… ben kaldım bu cehennemle.
Kimse bilmez… kimse anlamaz.
[4. Kıta]
Geceleri gözümü kapatamıyorum,
Çünkü sen çıkıyorsun rüyadan...
Yastığımda sen varsın,
Ama sabah olunca kimse yok yanımda.
[5. Kıta]
Telefonumda hâlâ numaran kayıtlı,
Silmedim… belki bir gün ararsın diye.
Aramayacağını biliyorum ama...
Beklemek bile nefes aldırıyor bana.
[Nakarat – Tekrar]
Kimse bilmez bu yangını içimde,
Gülüşüm sahte, canım çekilmiş bedenimde.
Bir ‘iyiyim’ diyorum her gün yalanla,
Sen gittin… ben kaldım bu cehennemle.
Kimse bilmez… kimse anlamaz.
---
[Köprü – Duygusal Çöküş Anı]
Kapılar açık… ama ben çıkamıyorum.
Kalbim durmamış… ama atmıyor artık.
Bu sevda beni yaşarken mezara sokuyor…
Güldüğüm tek anı… hâlâ sensin.
---
[6. Kıta]
Annem hissediyor ama sormuyor,
Babamın gözleri kaçıyor benden.
Kardeşlerim hâlâ gülmeye çalışıyor bana,
Ama ben çoktan içimden ölmüşüm.
[Son Nakarat – En ağır ve içli hâliyle]
Kimse bilmez bu yangını içimde,
Gülüşüm sahte, canım çekilmiş bedenimde.
Bir ‘iyiyim’ diyorum her gün yalanla,
Sen gittin… ben kaldım bu cehennemle.
Kimse bilmez… kimse anlamaz.
---
[Kapanış – Fısıltı / Konuşur Gibi]
Ben seni sevmekle kalmadım…
Seni içime gömdüm…
Ve hâlâ oradasın.
Ben burada değilim…
Sadece yaşıyor gibiyim.
GulmenVibes
