Beyaz Güvercinler

Defterimin sayfaları satırlarla dolu

Hocam geldi sordu dedi neden böyle oğlum

Yalanların yuva yaptığı bu dünyada

Hep sen mi doğrusun dedi sen mi doğrusun

Hayat bir çocuğun yaşamına engel olmak mı

Karışma olsun herkes özgür, olsun herkes özgün

Hayat bir çocuğun hayali rapken onu doktor yapmak mı

Sataşma çünkü kalbimin kumaşı örgülü

Halkın dert tahtası dolmuş ve taşmış

Zamanında dövülen odunlar oldukça yaşmış

Sabır intikamın düşmanıdır diyenlere hiç inanmadım

Birine kin beslenirken vicdanın hemen ordan kaçmış

Köyden uzakta bir yaşamda

Halkın çığlığı kulağımda, rüyamda

Ezberlenen halılar bayağı bi uzakta

Söylesene yürek ne zaman dorukta

Kafesten çıkan beyaz güvercinler

Seni hayattan soğutan çaresiz seçimler

Kalemliğimde bulunan isyan ve aşk mektupları

Barbar bi milletde eski komik terimler

Hayatı süte katılan suyla gördüm

Hayatı suçu olmayan çocuklarda gördüm

Bazen ne kadar çabalasan da olmuyo

Bunu senden ayrılınca gördüm