Beni Döndür, Ya Rab

Kıta 1:

Ezilmiş bir yürekle sana geliyorum,

toz gibi ayaklarının dibindeyim.

Yollarım seninkilerden uzaktı,

ama sen merhamet ve sevgiyle bekledin.

Beni suçumdan tamamen yıka,

yüküm olan günahımı sil.

Daha ağzıma gelmeden düşüncelerimi bilirsin,

yine de Oğlun uğruna affedersin.

Nakarat:

Temiz bir yürek yarat bende, ey Allah,

ve içime sarsılmaz yeni bir ruh koy.

Kutsal Ruh’unu benden alma,

ama beni kurtuluşun sevinciyle doldur.

Kıta 2:

Kaybolan oğul gibi eve dönüyorum,

yırtık giysilerle, utanç dolu gözlerle.

Ama sen beni karşılamak için yola çıktın,

gökyüzünden geniş kollarınla.

Parmaklarıma yüzük taktın, ayaklarıma ayakkabı giydirdin,

düşmanlarımın önünde sofra hazırladın.

Ben kimim ki bana "oğlum" diyorsun?

Ama sevgin ölümden güçlü.

Nakarat:

Temiz bir yürek yarat bende, ey Allah,

ve içime sarsılmaz yeni bir ruh koy.

Kutsal Ruh’unu benden alma,

ama beni kurtuluşun sevinciyle doldur.

Kıta 3:

"Ey yorgun olanlar, bana gelin" dedin —

ve ben geldim, taş gibi ağır yükümle.

Günah zincirlerimi kırdın,

beni özgür kıldın, Kuzu’nun kanıyla yıkadın.

Davut gibi merhametini ilahilerle söyleyeceğim,

Yeşaya gibi kurtuluşunu ilan edeceğim.

Lütfunun tanığı olacağım,

nefes aldığım sürece ve sonsuza dek.

Köprü:

Ya Rab, çarmıhın umudumdur,

kanın fidyemdir.

Beni karanlıktan ışığa çıkardın,

ölümden hayata, ağlamadan sevince.

Final:

Beni ilk sevgime döndür, Ya Rab.

Adımlarımı kutsal yolunda sağlamlaştır.

Evin sığınağım oldu,

ve senden asla uzaklaşmayacağım.