Yok oluşun hikayesi (sessiz çığlık)

VERSE 1

Ben tükenişimi anlatıyordum aslında

Ama ne gariptir kimse anlamadı

Günden güne eridiğimi

Gözlerinin önünde görmediler

Gülüşlerimde acılarım vardı

Göz yaşımda saklıydı aslında

Çaresizliğim, vedalarım vardı

Hayat ne garip, acımasızca

NAKARAT

Yok oluşun hikayesini anlatıyordum aslında

Duymadınız, görmediniz sessizce

Bir çığlıktı içimde sustukça

Hayat ne garip, acımasızca

VERSE 2

Beni hep mutlu sandınız

Bir hayatın bitmişliği vardı

Çırpınışlarımdı sessizce

Duygularımda saklı kaldı

Yalandım, hayaldim bu hayatta

Gölgeydim kalabalıklar arasında

Vardım ama yoktum aslında

Kimse bakmadı içime bir anlığına

NAKARAT (TEKRAR)

Yok oluşun hikayesini anlatıyordum aslında

Duymadınız, görmediniz sessizce

Bir çığlıktı içimde sustukça

Hayat ne garip, acımasızca

KONUŞMA / ŞİİR BİTİŞİ (Yavaş, Müzik Düşer)

Hayat neyi anlatır, biri söylesin bana…

Gülüşler neyi gizler aslında…

Kelimeler yetmedi bana

Şarkılara bıraktım mısra mısra

Belki bir fısıltıydı bu sana

Bir gün anlarsın…

Adım cenaze olunca

Artık faydası olmaz gözyaşlarının bana

Sadece arkamdan diyeceksin:

“Elveda…”