ਤੇਰੇ ਮੁਖੜੇ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਉਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਰਾਤ ਨੀ,
ਪਈ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ-ਪਹਿਲੀ ਬਰਸਾਤ ਨੀ।
ਤੂੰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ,
ਬੜੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੀ।
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਵਰਕੇ 'ਤੇ ਨਾਮ ਤੇਰਾ ਲਿਖਿਆ,
ਤੈਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਆਪਣੀ ਮੈਂ ਜਾਨ ਸੋਹਣੀਏ (Sukh)...
ਤੈਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਆਪਣੀ ਮੈਂ ਜਾਨ ਸੋਹਣੀਏ।
(ਅੰਤਰਾ 1 - ਪਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ)
ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਤੇ ਕਦੇ ਸੰਗਣਾ,
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਸੀ ਬਸ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਮੰਗਣਾ।
ਉਹ ਬਰਨਾਲੇ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੀਆਂ,
ਜਿੱਥੇ ਰੂਹਾਂ ਬਹਿ ਕੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਕਹਿਣਗੀਆਂ।
ਤੇਰੇ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੱਭਦਾ ਏ ਸਕੂਨ ਮੈਨੂੰ,
ਚੜ੍ਹਿਆ ਏ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਮੈਨੂੰ।
ਸਾਡੀ ਜੋੜੀ ਜਿਵੇਂ ਅੰਬਰਾਂ 'ਤੇ ਚੰਦ-ਤਾਰੇ ਨੀ,
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜੱਗ ਉੱਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਰੇ ਨੀ।
(ਅੰਤਰਾ 2 - ਜਗਸੀਰ ਦੀ ਵਫ਼ਾ)
ਲੋਕੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਅਸੀਂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਵਾਂਗੇ,
ਸਾਡੀ ਵਫ਼ਾ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਜੱਗ ਨੂੰ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।
ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਕਦੇ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਨੂਰ ਕਦੇ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
ਜਿੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਮੁੱਕਦੀ, ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੂ ਤੇਰਾ ਯਾਰ ਨੀ,
ਸਾਡਾ ਰੂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਨੀ।
ਤੂੰ ਬਣੀ ਮੇਰੀ ਧੜਕਣ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਨੀ,
ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਰਾਹ ਨੀ।
(ਮੁਕਤਾ - ਸਮਾਪਤੀ)
ਨਾਮ ਜਗਸੀਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ,
ਮੁੜਿਆ ਨਾ ਦਿਲ ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ।
ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਹੁਣ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਏ,
ਮੇਰੀ ਸੁਣੀ ਅਰਦਾਸ ਰੱਬਾ ਸੱਚੀ ਹੋ ਗਈ ਏ।
ਸਾਡੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਰਹੇ ਸਦਾ ਜਿਉਂਦੀ ਨੀ,
ਤੂੰ ਮੇਰੀ sukh ਏਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਨੀ।
ਤੈਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਆਪਣੀ ਮੈਂ ਜਾਨ ਸੋਹਣੀਏ
ਤੈਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਆਪਣੀ ਮੈਂ ਜਾਨ ਸੋਹਣੀਏ।