Lux in Via Damascena

(styl: Gregorian chant, sacred, slow, monophonic)

Światło wschodzi nad drogą,

gdzie serce było ślepe.

Światło mówi bez słów

i otwiera oczy duszy.

Ci, którzy szli w ciemności,

ujrzeli blask poranka.

Ci, którzy prześladowali,

usłyszeli głos miłosierdzia.

Na drodze ku Damaszkowi

spadło światło z nieba.

Nie jak ogień gniewu,

lecz jak prawda, która budzi.

I upadł człowiek w ciszy,

a jego oczy oślepły,

aby zobaczył więcej

niż oczy ciała widzą.

Światło Chrystusa — droga życia.

Światło Chrystusa — prawda serca.

Światło Chrystusa — prowadź nas.

Światło Chrystusa — droga życia.

Światło Chrystusa — prawda serca.

Światło Chrystusa — prowadź nas w pokoju.

Nie w sile objawiła się Mądrość,

lecz w cichym głosie.

Nie w gniewie przyszło światło,

lecz w miłosierdziu.

I ten, który ścigał braci,

stał się sługą światła.

Ten, który niósł lęk,

zaczął nieść nadzieję.

Światło Chrystusa — droga życia.

Światło Chrystusa — prawda serca.

Światło Chrystusa — prowadź nas.

Światło nie pyta o przeszłość.

Światło nie pamięta win.

Światło otwiera drogę

tym, którzy chcą powstać.

Bo tam, gdzie pojawia się światło,

ciemność traci władzę.

A serce, które słucha Boga,

zaczyna oddychać pokojem.

Ci, którzy idą w światłości,

nie boją się nocy.

Ci, którzy oddychają Chrystusem,

trwają w życiu.

Amen.

Amen.