Bugün burdayım fakat daha öncesinde nerdeydim bu kimsenin umrunda olmadı.
23 yaşındayım fakat buraya kadar nasıl geldim bu konu kimsenin kafasını kurculamadi.
Gerçi kimim ben. Hah!
Hayatın yokuşunu çıkarken kimse yoktu yanımda
Aşağıya inerken kolumda insanlar dört bı yanımda. Menfaat içinde olan bu dünya da nedir bu alıp veremezislik dostum.
Etrafım çok kalabalık fakat çok boşluk var. Sahi nereye geldik böyle. Eskiden herkes herkesin mutluluğunu isterken şimdiyse herkes birbirine sebepsiz düşman. Sende yoruldun biliyorum çıkıp gitmek istiyorsun. Sevdiğin insandan darbeyi yiyince deliye dönüyorsun. Dışarda yüzün gülümserken odan da yalnız başına gözünden akan o alev göz yaşları dudaklarına gittiğin de o tuzlu tadı nedir iyi biliyorum. Çünkü bende senim. Biz sevdik biz sadık kaldık arkadaş.Hayaller kurduk fakat bilemedik. Hayır aslında biliyorduk fakat o acı gerçeği kabullenmek istemedik. Buna cesaret edemedik. Sonunda güvendiğimiz insanlardan ayrılmak zorunda kaldık. Geriye o kaldırımlar o yollar o mahalle aralari kaldı. Yani kısacası geriye acı anılar kaldı. Biz geceleri ozlerken onlar huzurlu yatağında yatıyordu. Yada o yatakda huzurlu şekilde konuşuyorlardi birileriyle. Sahi hakketik mi biz bunları? Sevilmek için sert mi olmak lazım di yada daha mı acımasız. bizimde mi uzmemiz lazımdı ? Hayır bu sorunun cevabını bilemiyorum.
Biri vardı papatyam derdim saçları hep papatya koktuğu için. O kadar bağlanmıştim ki ona sonun da onu kaybetme düşüncesi her geldiğin de otururur saatlerce öyle boşluğa dalardim. O kadar severdim ki onu ufacık şeyine darilirdim. Şakasına çirkin dediğin de o geceyi sabah ederdim. Fakat beni aldattığını duyduğum da o kötülüğü yapmak zorunda kaldım. Uzdum seni o ara ama beni de anlamaliydin be papatyam gerçekten seven insanın zor kararlar alacağını. Ben seni sevmenin bedelini çok ağır ediyorum senin yokluğun bedelini ise apayrı.. öyle bir şey din ki varkende yok gibiydin yokken de var gibisin. Sadece rüyalarım da görüyorum seni fakat bilmiyorsun o rüyanın sabahın dam itibaren saatlerce sigara yaktığımi. Yokluğun 2 sene 5 ay oldu. Bir insan yokluğun da daha çok bağlanabilir mi ? Bence bu haksızlık. Kim bilir kimlesin kim bilir kimle yeni anılar yeşertiyorsun. Hadi papatyam doğruyu söyle Gözlerin içine Bakarak bı Cümle söylemiştim sana "sen benim karanlığımi aydınlatan ışıksın. Başkalarının karanlığıni Güneş olup aydınlatma" demiştim. suan kimin karanlığını aydınlatıyorsun. Bu canımı çok yakıyor. Senle karşılaşmak ihtimali diye gezdiğimiz yerleri gezdim. Denk gelelim diye hani 5 dK uzaktan göreyim diye. Bu kadar seven birine aldatmak yakıştı mi peki ? Oda benim gibi avucunu koklayıp öpüyor mu sonra kendi yanağına koyuyor mu elini? Yapmıyorsa papatyam haberin olsun bunu içtenlikle seven yapar. Hoşçakal papatyam kalbin seni sevmeyeni yaşatsın.
