Τρεις μορφές σαν ήλιος και σαν θάλασσα,
κάθε βλέμμα τους σε πάει αλλού.
Μια σαν όνειρο μέσα στη πόλη,
μια σαν κύμα σε νησί γλυκό.
Η μία μοιάζει με παλιά σοκάκια,
σε ταξιδεύει σε καιρούς παλιούς.
Η άλλη νύχτα με φώτα και ρίσκα,
μια πυξίδα δίχως κανόνες και χάρτες.
Τρεις προορισμοί, τρεις καρδιές ανοιχτές,
σαν γη, σαν νερό, σαν φωτιά.
Σε καλούν να χαθείς, να βρεις την αρχή,
είναι δρόμος, είναι σπίτι, αγκαλιά.
Κι η τρίτη σαν όρος που αγγίζει τον ουρανό,
σε σηκώνει ψηλά να δεις καθαρά.
Δεν τις φτάνεις, μα αν σ’ αφήσουν να μπεις,
θα γίνεις κι εσύ ταξιδιώτης πιστός.
Τρεις προορισμοί, τρεις καρδιές ανοιχτές,
σαν γη, σαν νερό, σαν φωτιά.
Δεν χρειάζεσαι χάρτη, δεν έχει γιατί,
είναι δρόμος, είναι σπίτι, αγκαλιά.