ADALETSİZ DÜNYA

---

Küçükken derlerdi “iyi ol, kazanırsın”

Ama büyüdükçe gördüm, yalanmış yarın

Kimin sesi çoksa, o haklı sanılır

Sessiz kalanlar hep karanlıkta kalır

Kimi altınlarla doğar, kimi yoksullukla

Biri gülerken diğeri ağlar sokakta

Adalet terazisi sanki bozulmuş

Vicdan denilen şey çoktan unutulmuş

---

Adaletsiz bir dünya bu

Doğruyu söyleyen hep yalnız kalıyor

Kiminin suçu yok ama yargılanıyor

Kimi gülüyor her yalanıyla

Adaletsiz bu düzen

İyiler hep kaybederken

Kötüler alkışlanıyor sahnede

Kırık bir masal bu ellerimizde

---

Çocuklar büyüyor öfkeyle gözlerinde

Bir umut arıyorlar haber bültenlerinde

Gök mavi değil artık, kurşun rengi sanki

Birileri sustukça çoğalıyor yankı

İsyan değil bu, sadece bir çığlık

İnsan olmanın kaldı mı ki bir hakkı?

Kurallar var ama hep bazıları için

Sistem hep aynı: güçlüye biçim biçim

---

Adaletsiz bir dünya bu

Doğruyu söyleyen hep yalnız kalıyor

Kiminin suçu yok ama yargılanıyor

Kimi gülüyor her yalanıyla

Adaletsiz bu düzen

İyiler hep kaybederken

Kötüler alkışlanıyor sahnede

Kırık bir masal bu ellerimizde

---

Yine gece oldu, haberler sessiz

Bir çocuk daha sustu, gözleri çaresiz

Sistem kurbanını çoktan seçmiş

Ve biz izliyoruz, içimiz geçmiş

---

Adaletsiz bir dünya bu

Ama biz sustukça hep aynı kalıyor

Yarınlar belki de bizimle yazılıyor

İnan, bir umut hâlâ var içimizde

Adaletsiz bu düzen

Ama değişir bir gün eğer

Birlikte ses olursak gerçeğe

Kırık masal biter belki ellerimizde

---