Fidelis

Dogaszają się węgla

Kadzielnic złotych

Świece wypalają się doszczętnie

Na mosiężnych lichtarzach

Mury runęły

Oczekując zmartwychwstania

Drewno zjadł

Kornik — świętokradca

Lecz jeszcze pali się

Lampka oliwna

Czerwona jak krew

Zmurszałe kości

W kryptach leżą

Oczekując Hiobowej

Obietnicy

Mitry i korony

Przeminęły

Pozostał tylko świat

Lecz idź w procesji

Duchów mar i łez

Bądź wierny tym ruinom

I starych ksiąg odnajduj cześć

Bo przeszłości ołtarze

Mogą zapłonąć

Pomimo deptania mensy

Kamiennej grobu

Świadectwa

Płonie jeszcze

Lampka oliwna

Czerwona jak krew

Więc powtarzaj za Psalmistą:

τὰς εὐχάς μου τῷ κυρίῳ ἀποδώσω

ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ