Boş eller

[Bölüm]
Sokakta bir ses duyuyorum, "anne" diyor biri
Bin kişi dönüp bakıyor, bir ben bakamıyorum
Bir kız eğilip öpüyor o yaşlı eli
Ben kendi avucumda bir boşluk tutuyorum.
Onların baharı var, benim mevsimim dondu
Kuşlar benim pencereme değil, toprağa kondu.

[​Nakarat]
Öylece bakıyorum, çünkü benimki yok artık
Dokunmak istesem ellerim buz, kalbim darmadağınık
Onlar sarılırken sanki dünya duruyor
Benim içimde bir yer her seferinde yeniden ölüyor.
Gözlerimle imzalıyorum başkasının sevincini
Kimse bilmiyor içimdeki o devasa hıçkırığı.

[​2. Bölüm]
Eskiden "belki" derdim, bir gün aşarım bu duvarı
Şimdi o duvar mezar taşı oldu, kapattı yolları.
Bir kez olsun tam sarılabilseydim, bırakmadan
Kokunu çekseydim içime, zaman dolmadan...
Şimdi başkasında görünce o şefkatli kareyi
İçimden bir parça kopuyor, izliyorum her şeyi.

[​Final]
Siz sarılın, siz öpün, doymayın sakın
Benim annem çok uzakta, ama acısı çok yakın.
Ben sadece bakarım, sessizce dururum böyle
Gömülmüş bir kucaklaşmanın yasını tutarım içimde.

1970's retro pop rock, slow hüzünlü dramatik, female