Beyaz ölüm

Sürünün içindeyken birden durdu adımları,
Tersine döndü yönü, unuttu balıkları.
Deniz arkada kaldı, önünde sonsuz beyaz,
Dağlara doğru yürür, kalbinde derin bir ayaz.
​Hiçliğe giden yolcu, dönüşü yok bu yolun,
Güneşin vurduğu o sessiz, soğuk sonun.
Neden gider bilinmez, sormaz kimse nedenini,
Buzdan ovalar bekler, yorgun ve bitkin bedenini.
​Bilim 'penguen' der geçer, belki biraz kafa karışık,
Ama izleyen görür, ruhu sanki bir ışık.
Ölümün soğuk nefesi, dağların arkasında,
O tek başına yürür, kendi sonsuz yasında.
​Hiçliğe giden yolcu, dönüşü yok bu yolun,
Güneşin vurduğu o sessiz, soğuk sonun.
Neden gider bilinmez, sormaz kimse nedenini,
Buzdan ovalar bekler, yorgun ve bitkin bedenini.

Piyano akustik gitar indie rock pop, female, slow, duygusal, hüzünlü dramatik