Luuk Bron, de beste voorman ooit, een naam van puur beton,
Altijd strak in zijn schoenen, hij leidt dat hele peloton.
Hij werkt bij Empatec, daar waar het nooit eens rustig gaat,
Met mensen, meningen en drama, elke dag weer op straat.
Frans die hoort maar half wat je zegt, knikt maar zegt geen nee,
En Coen die opsternaat wordt als niemand luistert mee.
Luitzen wordt dan boos en denkt: dit is het moment,
Pakt ijzer, gooit ermee, want zo is hij nou eenmaal gekend.
Peter wordt kwaad als hij zich niet kan ontplooien,
Jan de Lange staat daar steady, niks kan hem ontgooien.
Stabiel als een huis, altijd rustig in de strijd,
Terwijl Sybren de diesel ook nog lang niet seniel lijkt.
Bennie met agressie slaat er soms op los,
En Alexandra’s hoge sensitiviteit gaat weer volledig los.
Iedereen zijn ding, iedereen zijn toon,
En midden in die chaos staat daar Luuk Bron.
Welkom bij Empatec elke weer een probleem,
iedereen denkt anders er is altijd een probleem.
Luuk Bron is de baas van het peloton
hij praat met mensen al zijn ze doofstom.
Luuk bron pakt alles op Luuk bron em hij geeft geen fock.
Luuk ja je wil hem zijn, ja zeker hij krijgt ze allemaal klein
Waar anderen schreeuwen, blijft Luuk gewoon staan,
Met een blik van: rustig maar, dit komt wel weer eraan.
Hij luistert, hij stuurt, hij houdt alles bij elkaar,
Zelfs als niemand luistert — Luuk staat altijd klaar.
Laatste refrein
Welkom bij Empatec elke weer een probleem,
iedereen denkt anders er is altijd een probleem.
Luuk Bron is de baas van het peloton
hij praat met mensen al zijn ze doofstom.
Luuk bron pakt alles op Luuk bron em hij geeft geen fock.
Luuk ja je wil hem zijn, ja zeker hij krijgt ze allemaal klein