Stephan Berger stuurt een appje rond,
Iedereen lacht, iedereen komt.
Ballonnen, bier en een lange nacht,
Maar mijn naam… die stond er niet bij gedacht.
Pre-Refrein
Ik kijk naar m’n telefoon, scherm blijft stil,
Vraag me af wat ik verkeerd deed, wat hij niet wil.
Was ik te laat op training, zei ik iets dom?
Of was ik gewoon… vergeten, zomaar, stom?
Oh Stephan Berger, waarom niet ik?
Het teamfeestje gaat door, maar ik zit in m’n fik.
Michiel op de bank, met een lege agenda,
Terwijl iedereen feest viert bij elkaar.
Maandagochtend hoor ik alle verhalen,
Foto’s, grapjes die blijven herhalen.
“Ik was zo laat thuis!” zegt iedereen blij,
Ik lach maar mee, maar vanbinnen breek ik erbij.
Misschien was het een fout, misschien zag je me niet,
Maar dit sneue gevoel… dat vergeet ik niet.
Ik hoor er toch bij, of dacht ik dat maar?
Alleen gelaten, dat doet zo raar.
Oh Stephan Berger, waarom niet ik?
Een uitnodiging was genoeg geweest, heel simpel en chic.
Nu zing ik dit liedje, zacht en alleen,
Over een teamfeestje… zonder Michiel erin.
Outro
Volgende keer zeg ik niks, doe ik stoer,
Maar diep vanbinnen doet het nog steeds zeer hoor.
Dus als je dit hoort, onthoud dit misschien:
Een klein berichtje had al genoeg kunnen zijn 💔🎶